تدوین دانش فنی

قدم اول برای اجرای یک فرآیند مهندسی، تحلیل فنی مسئله به طور صحیح و اشراف به دانش فنی آن است.
دانش فنی مجموعه ای از مهارت های صنعتی است که از طریق آن مشخصات فنی محصول، روش های تولید و طریقه ایجاد و بهره برداری از یک تجهیز صنعتی تعیین می شود و از راه های گوناگون مثل مشابه سازی، طراحی یا خرید قابل تهیه است.
در بسیاری از صنایع برخی از تجهیزات خریداری شده از شرکت های خارجی فاقد مدارک فنی و نقشه های ساخت هستند. این تجهیزات در طول زمان دچار استهلاک، فرسودگی و یا خرابی های ناخواسته می گردند که با توجه به شرایط تحریمی، تأمین مجدد این تجهیزات دشوار، زمانبر و در مواردی ناممکن است و در صورت نبود قطعات یدکی جایگزین، منجر به توقف خطوط تولید و تحمیل هزینه های هنگفت به شرکت ها و کارخانه ها می شود. لذا لازم است با برنامه ریزی مناسب و تدوین دانش فنی این قطعات پیش از آنکه این تجهیزات دچار خرابی شده و منجر به توقف خطوط تولید شوند نسبت به مهندسی معکوس و تأمین به موقع تجهیزات یدکی اقدام نمود.
مراحل تدوین دانش فنی
مراحل تدوین دانش فنی یک محصول در شکل نشان داده شده است. بعد از تعیین محصول مورد نظر برای انجام فرآیند تدوین دانش فنی، در ابتدا یک کد مشخصه برای آن قطعه تعریف می شود تا در سیستم بایگانی به طور سریع و صحیح قابل شناسایی باشد. در بخش عملی، در ابتدا از قطعه مورد نظر تصویربرداری می شود سپس قطعه دمونتاژ شده و هر جز آن کدگذاری می شود. برای هر جز عملیات کروکی برداری و تهیه نقشه های ساخت انجام می گیرد لازم به ذکر است که به منظور ثبت و مستندسازی مراحل مونتاژ عمل تصویربرداری از اجزا قطعه، گام به گام در فرآیند دمونتاژ انجام می پذیرد. آنالیزهای شیمیایی و مکانیکی در آزمایشگاه های مجهز و معتبر و بر اساس استانداردهای بین المللی نظیر DIN 50145 و ASTM E10 برای تعیین خصوصیات جنس قطعه انجام می گیرد و با توجه به شرایط محیطی و عملیاتی قطعه، مناسب ترین فرآیندهای ساخت تعیین می گردد و انواع فرآیندهای تکمیلی ساخت (عملیات حرارتی) حسب نیاز اعمال می شود. پس از ساخت نمونه، قطعه بر اساس استانداردهای لازم مورد کنترل و بازرسی قرار می گیرد و انواع آزمون های بازرسی اعم از مخرب و غیرمخرب بر روی نمونه انجام می گیرد.